Wybrany w skład i wyświęcony jako członek Kworum Dwunastu Apostołów przez tak zwanych trzech świadków Księgi Mormona w lutym 1835. Ponownie wysłany na misję, tym razem na zachód stanu Nowy Jork i do Kanady (1836). Uczestniczył w pierwszej mormońskiej misji do Wielkiej Brytanii (1837-1838), wraz z Heberem C. Kimballem. Po powrocie do kraju mieszkał w Missouri (1838-1839). Na krótko popadł w konflikt z Josephem Smithem, w efekcie został usunięty z Kworum Dwunastu (4 maja 1839). Przywrócony w skład tego gremium już w czerwcu 1839.
Od 1840 do 1842 odbył misję w Palestynie. Po jej zakończeniu i powrocie do kraju został przyjęty do loży masońskiej w Nauvoo, zasiadał w radzie miejskiej tego miasta (1843-1845), wówczas centrum organizacyjnego Kościoła. 11 marca 1844 włączony do Rady Pięćdziesięciu. Również w 1844 przedłożył Kongresowi Stanów Zjednoczonych petycję od Josepha Smitha. W połowie maja 1846 opuścił Nauvoo i udał się na zachód, następnie ponownie udał się na misję do Wielkiej Brytanii (1846-1847). Był najwyższym przedstawicielem władz kościelnych w Iowa, krótko przed migracją mormonów na tereny należące do dzisiejszego Utah.