mały|352x352px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bitwa pod Rakowem – walki polskiego 21 pułku piechoty z sowiecką 8 Dywizją Strzelców toczone w pierwszym roku wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza W pierwszych miesiącach 1919 roku na wschodnich krańcach odradzającej się Rzeczypospolitej stacjonowały jeszcze wojska niemieckie Ober-Ostu. Ich ewakuacja powodowała, że opuszczane przez nie tereny od wschodu zajmowała Armia Czerwona. Jednocześnie od zachodu podchodziły oddziały Wojska Polskiego. W lutym 1919 jednostki polskie weszły w kontakt bojowy z oddziałami Armii Czerwonej. Rozpoczęła się nigdy niewypowiedziana wojna polsko-bolszewicka.
Wskutek zarządzenia pogotowia bojowego przeciwko Niemcom, w maju i czerwcu front przeciwsowiecki pozostawał w defensywie. W Naczelnym Dowództwie WP trwały jedynie wstępne prace nad przygotowaniem ofensywy na Mińsk. Kiedy ustąpiło zagrożenie wojną z Niemcami, dowódca nowo powstałego Frontu Litewsko-Białoruskiego gen. Stanisław Szeptycki z własnej inicjatywy przeszedł do natarcia na Mołodeczno i zdobył je.
Walki pod Mołodecznem skłoniły Naczelne Dowództwo WP do wzmocnienia sił gen. Szeptyckiego i skierowania w ten obszar grupy wielkopolskiej gen.