Florica rozpoczęła naukę w prywatnej szkole średniej z internatem w Pompilian (Pensionul Pompilian), lecz z powodu I wojny światowej musiała kontynuować naukę w Mołdawii, w mieście Roman, gdzie schroniła się jej rodzina.
Liceum im. Romana Wody (sekcja nowoczesna) ukończyła w 1920 roku. Została przyjęta na Uniwersytet Medycyny i Farmacji w Bukareszcie, który ukończyła w 1925 roku. Po latach staży w stołecznym szpitalu „Așezămintele Brâncovenești” uzyskała stopień doktora medycyny i chirurgii oraz uprawnienia do wykonywania zawodu lekarskiego. W 1927 roku wyszła za mąż za dra Dumitru Bagdasara.
Nowożeńcy wyjechali do Bostonu w Massachusetts, aby odbyć szkolenie zawodowe: Florica na kursach zdrowia publicznego na Uniwersytecie Harvarda, a Dumitru by poznać nowe techniki neurochirurgiczne u pioniera nowoczesnej chirurgii mózgu, dra Harveya Cushinga, w jego klinice Petera Benta Brighama. Przebywając w Bostonie Florica otrzymała stypendium Rockefellera.