Arthur William Foote (ur. 5 marca 1853 w Salem w stanie Massachusetts, zm. 8 kwietnia 1937 w Bostonie) – amerykański kompozytor.
Życiorys Uczył się harmonii u Stephana Emery’ego w New England Conservatory w Bostonie (1867–1870) oraz kontrapunktu i fugi u Johna Knowlesa Paine’a w Harvard College (1870–1874). Od 1874 do 1876 roku uczył się też gry na fortepianie i organach u Benjamina Johnsona Langa. W 1883 roku udał się do Francji, gdzie kontynuował studia u Stephena Hellera. W Bostonie pełnił funkcję organisty w Church of the Disciples (1876–1878) i First Unitarian Church (1878–1910). Od 1890 do 1910 roku grał jako pianista w Kneisel Quartet. Był współzałożycielem American Guild of Organists, od 1909 do 1912 roku był jej przewodniczącym. W latach 1921–1937 był profesorem klasy fortepianu w New England Conservatory w Bostonie.
Od 1898 roku był członkiem National Institute of Arts and Letters. Otrzymał doktoraty honoris causa Trinity College w Hartford (1919) i Dartmouth College (1925). Opublikował prace Modern Harmony in Its Theory and Practice (wraz z Walterem Raymondem Spaldingiem, 1905, 2. wydanie 1959), Some Practical Things in Piano- Playing (1909) i Modulation and Related Harmonic Questions (1919).