Nigdy nie założyła rodziny, ale wychowywała siostrzenicę, bo jej matka Zofia zmarła w 1916 w Terijokach w Finlandii.
W 1914, kiedy zaczęła się I wojna światowa, Łączkowska przebywała na kuracji nad Bałtykiem. Potem mieszkała w Petersburgu i w Moskwie, gdzie w polskich szkołach zorganizowanych przez Komitet Pomocy Ofiarom Wojny uczyła języka polskiego dzieci bieżeńców.
Spotkania kaliskich entuzjastek pod kierownictwem Łączkowskiej wznowiono w 1920 na 2 miesiące, koncentrując się na sprawach towarzyskich i aktualnych. W styczniu 1924 znów zaczęto organizować „piątek”, a panie w porozumieniu z prowadzącymi mogły zapraszać gości, nie tylko same opracowywać referaty. Zaczęto też organizować wieczory muzyczne i dyskusyjne, a raz w roku spotkanie karnawałowe.
Biblioteka Już w 1900 na jednym z zebrań entuzjastek Łączkowska podzieliła się myślą stworzenia biblioteki z przeznaczeniem dla wszystkich mieszkańców i mieszkanek Kalisza. Rząd guberni kaliskiej dwa razy odmówił pozwolenia na otwarcie placówki. Łączkowska zaczęła działać w kierunku stworzenia prywatnej wypożyczalni książek. Wiktoria Lewandowiczówna, córka byłego urzędnika, odstąpiła część pracowni introligatorskiej przy ul. Łaziennej i zgłosiła się jako bibliotekarka. „Wypożyczalnię W. Lewandowicz” otwarto 30 czerwca 1900.