Wraz z rozpoczęciem trzeciego powstania śląskiego został zastępcą dowódcy oraz plutonowym przy pierwszej kompanii drugiego batalionu tarnogórskiego i brał udział w ataku na Tarnowskie Góry. Walczył na terenach powiatów tarnogórskiego, gliwickiego i oleskiego. W nocy z 2/3 maja 1921 otrzymał rozkaz podzielenia kompanii w celu zajęcia Tarnowskich Gór. Jako dowódca pierwszego plutonu udał się na ulicę Przemysłową, gdzie to pluton otrzymał ogień z dworu Karłuszowiec. Po przejściu na ulicę Bytomską i otwarciu ognia w stronę dworu udało się pokonać Niemców. Następnie wraz z plutonem pod swoim dowództwem przemaszerował na rynek, gdzie to został rozbrojony przez wojska francuskie. Dnia 24 maja 1921 roku w okolicy Dobrodzienia będąc na czele 22 ludzi z dwoma karabinami maszynowymi został zaatakowany przez Niemców. Udało mu się utrzymać pozycję przed znacznie większymi siłami niemieckimi od godziny 9:00 do godziny 16:00, kiedy to nadszedł batalion lubliniecki i z pomocą którego udało się Niemców odeprzeć.