Historia Pierwszy odcinek zbudowano od stacji wąskotorowej Atbasar II do Barakköl (wówczas sowchoz Pobieda) we wrześniu 1955 (budowę rozpoczęto w 1954). Przedłużono go w 1957 i 1958 do Tachtabrodu. Rozkaz o rozpoczęciu eksploatacji linii do Barakköl i Krasnoznamienskoje wydano 31 października 1957. Odcinki Tachtabrod – Pieski i Utiak – Kurgan nie zostały nigdy ukończone, przy czym Pieski – Utiak został zmieniony w 1964 w drogę kołową. Linię do Krasnoznamienskoje (wówczas sowchoz Krasnoznamiennyj) otwarto w sierpniu 1955. Istniała też łącznica ze stacji wąskotorowej Atbasar II do stacji Atbasar I (odcinek szerokotorowy Celinograd – Magnitogorsk). W 1982, według rozkładu jazdy, na obu liniach istniał jeszcze ruch pasażerski (po jednej parze pociągów w każdą stronę). W 2002 funkcjonował odcinek Atbasar – Bałapan (osiedle Szangtöbe, transport czołgów i pociągi pasażerskie oraz przewozy rudy uranu z kopalni w Szangtöbe do Atbasaru, a następnie szerokim torem do Stiepnogorska). Wszystkie inne odcinki zostały rozebrane (linia do Krasnoznamienskoje w 2003).