Te’elhunu, też Apkallatu (1 połowa VII w. p.n.e.) – królowa Arabów, o której wspominają w swoich inskrypcjach asyryjscy królowie Sennacheryb (705-681 p.n.e.), Asarhaddon (681-669 p.n.e.) i Aszurbanipal (669-627? p.n.e.)Grayson A.K., Novotny J., The Royal Inscriptions ..., s. 15.Grayson A.K., Novotny J., The Royal Inscriptions ..., s. 15, przypis 35..
Te’elhunu oraz niejaki Hazael stali się celem wyprawy wojennej Sennacheryba poprowadzonej w 15 roku jego panowania (690 r. p.n.e.) w północne rejony Półwyspu Arabskiego. Zgodnie z uszkodzoną inskrypcją Sennacheryba w trakcie tej wyprawy armia asyryjska miała zdobyć i splądrować miasto Adummatu (biblijna Duma, wsp. Daumat al-Dżandal w Arabii Saudyjskiej) oraz inne miasto, którego nazwa nie zachowała się. Według późniejszych inskrypcji Asarhaddona i Aszurbanipala, które również wspominają o tej wyprawie, Te’elhunu próbowała uciec do miasta Kaparu (wsp. Kaf w Arabii Saudyjskiej), ale została pojmana i zabrana do Niniwy wraz z wielkimi łupami, na które składały się posągi miejscowych bóstw, wielbłądy, przyprawy korzenne i drogocenne kamienieFrahm E., A Companion ..., s. 303.. W trakcie wykopalisk w Niniwie odnaleziono koraliki wykonane z agatu noszące krótką inskrypcję klinową identyfikującą je jako „łup z Adummatu”.