W ciągu sześciu tygodni Benito Mussolini wysłał prawie 90.000 żołnierzy z XIV Korpusu generała Luigi Mentastiego, celem stłumienia powstania. Większość wyzwolonych wcześniej ziem w została odbita przez Włochów. Podczas walk zginęło setki lokalnych bojowników. W całej Czarnogórze podczas włoskich kontrofensyw zginęło niecałe 10.000 partyzantów. Powstały 29 października 1941 roku oddział z Nikšićia próbował odzyskać utracone terytorium, ale działania te zakończyły się porażką. Duża część czetników uważała, że walka jest daremna i powoduje śmierć zbyt wielu cywilów. Jednak partyzanci komunistyczni odmówili kapitulacji. Spowodowało to rozłam w ruchu powstańczym, w wyniku którego czetnicy zmienili stronę, by współpracować z Włochami i Niemcami.
W styczniu 1942 roku pomiędzy czetnikami i komunistami zaczęły wybuchać otwarte walki. Wsparcie włoskie umożliwiło czetnikom wyparcie partyzantów komunistycznych z Czarnogóry do maja 1942 roku. Podczas odwrotu, 32 partyzantów z Nikšića zostało schwytanych przez siły czetnickie i włoskie. W odwecie za straty, jakie ponieśli podczas bitwy, włoscy dowódcy w Nikšiću nakazali rozstrzelanie wszystkich z nich. 9 maja 1942 roku zostali oni zabrani pod Trebjesę i rozstrzelani, a następnie wrzuceni do masowej mogiły.