Plan Rancka obejmował politykę komunalną, mieszkaniową, przebieg sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, Ranck uważał także, że konieczna jest budowa lotniska oraz wyznaczenie dzielnic przemysłowych w południowo-wschodniej części Łodzi. Podkreślał konieczność utrzymywania terenów zielonych w mieście, które chciał połączyć szlakami konnymi wzdłuż cieków wodnych. Plan obejmował również przebieg kanalizacji, wodociągów, politykę komunalną i mieszkaniową. Ranck planował również utworzenie nowej osi drogowej Wschód-Zachód w śladzie ówczesnej ul. Głównej (dziś: al. Piłsudskiego), a także nowej osi w śladzie współczesnej ul. Małachowskiego, a także przebicie ul. Targowej do skrzyżowania ulic: Źródłowej, Brzezińskiej (dziś: ul. Wojska Polskiego) i Marysińskiej. W 1918 r. Ranck wyjechał z Łodzi i wrócił do Niemiec, a jego prace kontynuował współpracownik Adolf Goldberg, który również wkrótce zrezygnował z pracy w wyniku nieporozumień z władzami.
Po powrocie do Hamburga realizował liczne budynki oraz koszary, które współcześnie stanowią obiekty zabytkoweDenkmalliste der Freien und Hansestadt Hamburg, Freie und Hansestadt Hamburg, Kulturbehörde, Denkmalschutzamt, 2014..