XIX w., stała się ośrodkiem handlu drewnem: w 1822 osiedlił się tutaj szewc John Henderson, a w 1830 kowal Alexander MacDonald, osiem lat później założono stację dyliżansu (trasa Truro–Pictou), a w 1847 urząd pocztowy (w dwa lata później będący w piątce najważniejszych w prowincji); w tym czasie w miejscowości były również cztery zajazdy (w tym Temperance Inn zarządzany przez Johna MacCoula i jego żonę; trzy z nich były zarejestrowane), sklep z artykułami metalowymi i kilka sklepów wielobranżowych; , s. 1 i przyp. 2 i 3; ; .. W 1848 utworzono w Durham prezbiteriańskie seminarium duchowne – West River Seminary (budynek szkolny oddano do użytku w 1850), na którego czele stanął pastor James Ross, tym samym miejscowość na przeciąg dekady stała się głównym prezbiteriańskim centrum oświatowym i kościelnym Nowej Szkocji (w 1858 seminarium przeniesiono do Truro); ; ; ; .. Rozwój Durham został zahamowany w połowie lat 50. XIX w., kiedy załamał się handel drewnem;