Poszukujące Sita bezskutecznie Gestapo (zidentyfikowano jego pseudonim Sroka i fałszywe nazwisko Dobrowolski) aresztowało w Tarnowie jako zakładników dwu jego braci (Karol i Stanisław) i dwie siostry (Maria i Anastazja), spośród nich, Stanisław (więzień numer: 11561), zginął w Oświęcimiu, a Anastazja zmarła po wyjściu z więzienia Gestapo.
1945–1958 Po wojnie Sit wrócił do Tarnowa. Wstąpił do tworzonej oficjalnie PPS. Należał do ścisłego jej kierownictwa w powiecie tarnowskim i województwie krakowskim jako członek Powiatowego Komitetu i Wojewódzkiego Komitetu Robotniczego (później Wojewódzkiego Komitetu – WK), do którego wybrany został na I Wojewódzkiej Konferencji 27–28 maja 1945 w Krakowie, a w latach 1946–1948 był członkiem Wojewódzkiej Rady PPS. Na XXVI Kongresie PPS (29 czerwca – 1 lipca 1945) powołano Sita na zastępcę członka Centralnej Komisji Rewizyjnej; pozostawał nim do 14 grudnia 1947. Pod naciskiem PPS Miejska Rada Narodowa w Tarnowie 1 czerwca 1945 powierzyła mu stanowisko prezydenta miasta.