Kościół i klasztor dominikanek – zabytkowy kompleks klasztorny w słoweńskiej wsi Studenice.
Historia W 1237 roku Zofija Rogaška założyła w Studenicach hospicjum. Główną rolę w budowie kompleksu miała siostra Zofii, Rikica Kunšperška, która wzniosła budynek szpitalny. Obiekt wybudowano w stylu romańskim, wielokrotnie go przebudowywano. W 1245 roku budynek hospicjum stał się własnością zakonu dominikanek i stał się obiektem klasztornym. W 1468 roku budowla poważnie ucierpiała podczas najazdów tureckich. W 1487 roku poświęcono odbudowany kościół klasztorny. W 1634 roku powstania chłopskie zdewastowały wyposażenie kompleksu. Zakon rozwiązał w 1782 cesarz rzymski Józef II Habsburg. W 1788 roku pożar zniszczył większość obiektu, po czym zburzono resztki południowego i wschodniego skrzydła klasztornego. Budynek ponownie spłonął podczas II wojny światowej, kiedy został podpalony przez partyzantów. W 1996 roku cały kompleks wpisano do rejestru zabytków. Obecnie jest własnością archidiecezji mariborskiej oraz siedzibą parafii, której filią jest okoliczny kościół św. Łucji.
Kościół klasztorny Znajdujący się na terenie klasztoru kościół jest siedzibą miejscowej parafii.