Zauważa, że „choć dostojne tempo piosenek staje się momentami monotonne, to pierwsza solowa próba Perry’ego jest dziełem dojrzałym, godnym jego reputacji”.
Inspirację twórczością The Walker Brothers i Scotta Walkera dostrzega również w swojej redakcyjnej recenzji NME podając jako przykład piosenki „Saturday's Child” i „Archangel” („tytuły skopiowane ze śpiewnika The Walker Brothers”) i określając z tego powodu Eye Of The Hunter jako „płytę z podróbkami i fałszerstwami”.
Zdaniem Barry’ego Waltersa z EW Brendan Perry tworzy w swoim solowym projekcie „mainstreamowy art-folk, daleki od chorobliwych wibracji, jakie towarzyszyły jego pracy z Dead Can Dance”.
Podobnie ocenia dokonania Perry’ego Alexander Cordas z laut.de stwierdzając, iż „"Eye Of The Hunter" jest oszczędnie zinstrumentowany. Perry, wraz ze swoją gitarą akustyczną, dyskretnie zajmuje centralne miejsce. Nic nie pozostało z bogatego instrumentarium, które wyróżniało Dead Can Dance”. Natomiast teksty albumu są, według niego, „najwyższej klasy”.
Matt Mernagh z magazynu Exclaim!