Odlot dzikich gęsi – określenie emigracji do Francji irlandzkich zwolenników Jakuba II Stuarta, na podstawie Traktatu z Limerick zawartego 3 października 1690. Kapitulującym obiecano wybór pomiędzy amnestią, jeśli pozostaną w kraju i złożą przysięgę na wierność Wilhelmowi Orańskiemu, a swobodnym wyjazdem do Francji. Wtedy to, po zakończeniu wojny irlandzkiej odpłynęło około 10 000 żołnierzy jakobickich pod dowództwem Patricka Sarsfielda. W szerszym znaczeniu, termin dzikie gęsi (Wild Geese, irl. Na Géanna Fiáine), potocznie i w wyobraźni popularnej używany jest w odniesieniu do wszystkich żołnierzy, którzy opuścili wyspę, by służyć w armiach europejskich od XVI po co najmniej XVIII w.
Według królestw mały|Mundury i sztandar regimentu Hibernia w służbie hiszpańskiej, poł. XVIII w.
Armia hiszpańska Pierwszym oddziałem irlandzkim, który służył w armii kontynentalnej był regiment armii hiszpańskiej z bazą we Flandrii, walczący podczas wojny osiemdziesięcioletniej w ostatnim dziesięcioleciu XVI w. Utworzenie tego rodzaju oddziału za pozwoleniem rządu w Londynie było pierwszą, ale nie ostatnią akcją pozbywania się z Irlandii niepożądanych prawdziwych lub potencjalnych przeciwników władz centralnych. Regiment został utworzony przez angielskiego katolika, Williama Stanleya.