Sam Eliasz pisał, że nie należał do żadnego wyznania.
Około 1644 roku, jak sam pisał, pod wpływem „zawiści kleru” opuścił dwór królewski, doszło do niego do przemiany duchowej i ponownie nawiązał kontakt z kościołem swoich rodziców. W 1649 roku wydał polemiczną broszurę Scriptum Cuiusdam Ill. Equitis Polonii Aulici Regi, quo Regi ipsi rationem reddit conscientiae suae, quod relictis aliis religionibus uni, quam vocant, Arianicae se addixerit, w której poddał krytyce katolicyzm oraz luteranizm i kalwinizm, biorąc w obronę doktrynę braci polskich, która jego zdaniem niesłusznie spotyka się z powszechnym potępieniem i jest tak naprawdę najbliższa katolickiej.
Jego dzieło, wydane anonimowo w małym nakładzie, zostało wymienione z nim jako autorem z imienia i nazwiska w 1684 roku w Bibliotheca Antitrinitariourm.
Zobacz też Regiment piechoty koronnej Eliasza Arciszewskiego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Eliasz Arciszewski, Scriptum cuiusdam illustris equitis Poloni, Aulici Regi... w bibliotece Polona