Po śmierci Fabritiusa w 1629 stanął na czele miejskich kalwinistów w obliczu zabiegów luteranów chcących ich usunięcia z miasta. Toczył szczególnie zaciekłe polemiki z następcą Fabritiusa na urzędach I pastora Św. Trójcy i rektora Gimnazjum, Johannem Botsackiem (1600-1674). Choć nie udało mu się zatrzymać erozji znaczenia kalwinistów w mieście, to jego kazania cieszyły się wielką popularnością. Był duchownym, który ochrzcił Bogusława Radziwiłła. Po jego śmierci luteranie obsadzili urząd II pastora w kościele Św. Trójcy swoim duchownym.
Potomkowie Był dwukrotnie żonaty. Jego potomkowie był pastorami aż do połowy XIX wieku tworząc prawdziwą dynastię: syn Adrian Pauli (1633-1684) wzorem ojca i dziada był pastorem kalwińskim w Gdańsku, w kościele Św. Piotra i Pawła. syn (1638-1682) po studniach na wielu uczelniach kalwińskich na zachodzie, został w 1670 roku profesorem teologii na Uniwersytecie w Marburgu i tamtejszym pastorem kalwińskim. jego syn Herrman Reinhold Pauli (1682-1750) był pastorem kalwińskim i profesorem teologii na Uniwersytecie w Halle. jego syn Ernest Ludwik Pauli (1716-1783) był od 1740 pastorem kalwińskim w Magdeburgu i od 1772 superintendentem w Bernburgu. jego syn Ernst Ludwik Pauli Mł.