Architektura i wyposażenie Fasada kościoła, ujęta z dwóch stron zabudowaniami klasztornymi, ma monumentalny charakter. Ozdabiają ją półkolumny w wielkim porządku, pomiędzy którymi umieszczono okna, oraz wydatny, barokowy szczyt. Nawę nakrywa sklepienie kolebkowe z lunetami, prezbiterium nakryte jest kopułą z latarnią.
Ołtarz główny wykonany w latach 1730-1744 to dzieło Francesca Robby, ufundowała go Anna Catherine Schellenburg. Wieńczą go personifikacje trzech cnót oraz złocony baldachim podtrzymywany przez anioły. Ołtarz boczny północny poświęcony Chrystusowi Cierpiącemu pochodzi z 1749 i jest prawdopodobnie wykonany przez rzeźbiarza Henrika Michaela Löhra. Znajdująca się w nim rzeźba Ecce Homo pochodzi z 1745. Cztery ołtarze boczne w kaplicach pochodzą z lat 1749-1752. Wykonane zostały przez Jožefa Göbhardta. Większość obrazów ołtarzowych namalował Valentin Metzinger.
Ambona z lat 1730–1732, dzieło cieśli Michaela Stokhingera i (prawdopodobnie) rzeźbiarza Henrika Michaela Löhra. Na jej koszu umieszczone są płaskorzeźby przedstawiające Wiarę i Kościół.