Force D miała przeprowadzić podróż w dwóch częściach, z których pierwsza fala obejmowała okręty „Kandahar”, „Chantala”, „Chakdina”, „Parvati”, „Netravati” oraz statki towarowe „Beaconsfield” i „Tuna”, przewożące żołnierzy i holujące trzy holowniki oraz sześć lichtug. Druga fala Force D obejmowała „Glasgow”, „Caledon”, „Kingston” i ML 109, wszystkie transportujące żołnierzy.

Przygotowania Szkolenie sił inwazyjnych rozpoczęło się w styczniu, okręty zostały przystosowane do przewozu żołnierzy, dwie z lichtug, zaprojektowane przez oficera transportu morskiego w Adenie, komandora Vernona, miały służyć jako pływające pomosty wyposażone w rampy ułatwiające rozładunek pojazdów silnikowych, w tym samochodów opancerzonych. RAF wykonywał loty zwiadowcze, aby znaleźć odpowiednie miejsca do lądowania, odkryć ewentualne włoskie przygotowania obronne i znaleźć potencjalne lądowiska dla swoich samolotów. Przy wsparciu ogniowym krążowników i niszczycieli siły inwazyjne miały wylądować na plażach pomiędzy rafami na wschód i zachód od Berbery, stworzyć przyczółek, a następnie ponownie zająć cały protektorat. Uzyskane zdjęcia lotnicze nie były w pełni kompletne, a marynarka wojenna uważała, że holowanie statków z Adenu jest ryzykowne, ponieważ hole mogą pękać i opóźniać podróż.