Charakterystyka Puccinia pimpinellae jest pasożytem jednodomowym, tzn. że cały jego cykl życiowy odbywa się na tym samym żywicielu. Ecja, uredinia i telia tworzą się na dolnej stronie blaszki liściowej. Ecja mają postać kubków tworzących się na niewielkich zgrubieniach. W cynamonowo-brązowych urediniach powstają po 2–3 zarodniki. Telia podobne, ale czarniawo brązowe. Dwukomórkowe teliospory na krótkich, liściastych trzonkach. Mają grubościenne ściany i dwie pory rostkowe bez brodawki.
Puccinia pimpinellae występuje w licznych krajach Europy i jest szeroko rozprzestrzeniona w Ameryce Północnej. Podano jej występowanie także w Ameryce Południowej (Kolumbia), Afryce (Maroko i Algieria) i Azji (Pakistan, Indie, Japonia).
W Polsce opisano występowanie na starodubie łąkowym (Ostericum palustre), biedrzeńcu anyżu (Pimpinella anisum), biedrzeńcu wielkim (Pimpinella major), biedrzeńcu czarnym (Pimpinella niger) i biedrzeńcu mniejszym (Pimpinella saxifraga).
Przypisy Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, . Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, .
Kategoria:Rdzowate Kategoria:Mykobiota Polski