W czasie I wojny światowej pod szyldem Komitetu Niesienia Pomocy Królestwu Polskiemu kierowała w Bytomiu grupą młodych dziewcząt szyjących koszule i ciepłą odzież dla potrzebujących. Za pośrednictwem czasopisma „Katolik” prowadziła zbiórkę pieniędzy i odzieży dla bezdomnych. W latach 1914–1918 organizowała koncerty charytatywne, z których dochód przeznaczano na pomoc ofiarom wojny w Królestwie Polskim.
Od 1913 pełniła funkcję sekretarki powstałego w 1910 w Bytomiu Związku Śląskich Kół Śpiewaczych. Była pierwszą i jedyną kobietą w zarządzie. Wprowadziła podział na okręgi, usprawniła działalność organizacji. Funkcję sekretarki pełniła do 1921.
W 1916 była członkinią założycielką komitetu w Bytomiu, który powstał w celu pomocy mieszkańcom Śląska, którzy doświadczyli wojny.
Była pierwszą redaktor naczelną czasopisma „Śpiewak Śląski”, organu związku. W latach 1920–1921 pod jej redakcją ukazało się 20 numerów czasopisma. Zainicjowała współpracę z Wielkopolskim Związkiem Śpiewaczym.
W listopadzie 1918 została wpisana na listę polskich kandydatów do Rady Miasta Bytomia.