Kiedy w 1922 na łamach „Nowin Codziennych” opublikowała list do miłośników polskiej pieśni, w którym zachęcała do odbudowy polskiego życia kulturalnego na terenie Śląska włączonego do Niemiec, władze niemieckie uznały ją za osobę niebezpieczną dla interesów państwa. Z powodu wzrastających represji przeniosła się na stronę polską, do Katowic.
Była członkinią Towarzystwa Oświatowego „Iskra” w Bytomiu oraz Towarzystwa Czytelni Ludowych na miasto i powiat bytomski. W 1913 została pierwszą honorową członkinią Związku Śląskich Kół Śpiewaczych.
W okresie międzywojennym organizowała uroczystości upamiętniające Tadeusza Kościuszkę, Henryka Sienkiewicza i inne wybitne osoby. W 1932 została członkinią zarządu Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku.
W czasie II wojny światowej mieszkała w Katowicach. W pożarze, który wybuchł podczas wyzwolenia miasta w 1945, straciła dorobek życia.
Odznaczenia W 1938 została odznaczona Medalem Niepodległości.
Upamiętnienie W Zabrzu istnieje ulica jej imienia, jednak z błędną formą nazwiska (Żnieńska zamiast Żnińska).