Uczestnik kampanii 1812, walczył pod Smoleńskiem, Wiaźmą i nad Berezyną i w kampanii saskiej walczył w bitwie narodów pod Lipskiem i Hanau. Otrzymał w 1830 Znak Honorowy za dwadzieścia lat nienagannej służby, odznaczony był w 1808 Krzyżem Złotym Orderu Wojskowego Księstwa Warszawskiego, orderem Obojga Sycylii w 1813 i Legią Honorową w 1814.
Nie brał udziału w powstaniu listopadowym. Przebywał w Warszawie i pracował nad mapą Królestwa. W 1832 wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego do Korpusu Topografów. W następnym roku otrzymał dymisję w stopniu generała-majora.
W uznaniu zasług otrzymał tytuł szlachecki i herb Sentomerski. Obok służby wojskowej zajmował się architekturą. Był autorem projektu parku w Radziejowicach, ogrodu wokół warszawskiego Belwederu, Świątyni Milczenia w Słubicach oraz przebudowy pałacu w Objezierzu.
Był trzykrotnie żonaty:
w 1790 z Katheriną Dider z którą miał syna Edwarda, ok. 1808 z Urszulą Prusimską h.