Nadieży Krupskiej i przez kolejnych kilka lat równocześnie prowadzili małe gospodarstwo na własne potrzeby i pracowali w kołchozie.

W 1936 r. do Siemileja przybyła ekspedycja badaczy folkloru z Mordwińskiego Instytutu Naukowo-Badawczego. Fiokła Biezzubowa podyktowała im pieśni, ludowe lamenty i baśnie, wywierając ogromne wrażenie. Badacz A. Dorojczenko pomógł kobiecie wstąpić do Związku Pisarzy ZSRR w 1938 r. W tym samym roku Biezzubowa przeprowadziła się do Sarańska. W 1939 r. została odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, a pierwszy tom jej utworów wyszedł drukiem. Rok później, z okazji swoich 60. urodzin, Biezzubowa została ogłoszona ludową artystką Mordowskiej Autonomicznej SRR.

Podczas II wojny światowej Fiokła Biezzubowa tworzyła utwory o tematyce patriotycznej, przekształcając ludowe lamenty i opowieści. Wyjeżdżała na front, by występować przed żołnierzami armii radzieckiej. Między grudniem 1943 r. a końcem stycznia roku następnego, jako członkini brygady Wszechzwiązkowego Domu Twórczości Ludowej im. Nadieżdy Krupskiej występowała na froncie 197 razy. Za swoją działalność w latach wojny w 1947 r. otrzymała medal Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941-1945. W tym samym roku została wybrana do Rady Najwyższej Mordwińskiej Autonomicznej SRR.