W pierwszych latach po zakończeniu edukacji pracował jako nauczyciel w Omsku, po czym został zatrudniony w prowincjonalnym departamencie edukacji publicznej w Niżnym Nowogrodzie. Wówczas zaczął organizować nauczanie języków erzja i moksza w szkołach. Jego praca została dostrzeżona przez Ludowy Komisariat Oświaty RFSRR i w 1924 roku otrzymał zaproszenie do pracy w biurze ds. Mordowii w Moskwie. Wtedy jego praca nabrała bardziej naukowego wymiaru. Aktywnie uczestniczył on m.in. w organizacji kongresów lingwistycznych i ekspedycji badawczych do Mordowii. W swojej pracy na rzecz edukacji Mordwinów kierował się przekonaniem, że sukces w kształceniu tej ludności można osiągnąć tylko poprzez nauczanie w jej rodzimych językach.
Riabow był autorem około 30 publikacji związanych z językami erzja i moksza, w tym także pomocy naukowych, takich jak podręczniki, elementarze i słowniki. Stworzył podstawy literackiego języka erzja oraz erzjański alfabet oparty na alfabecie łacińskim. W 1934 roku, jako pierwszy Mordwin, otrzymał tytuł profesora.