Tym samym niemożliwe jest utrzymanie regulacji intonacyjnej, a długość samego utworu w porównaniu z oryginałem znacznie się zwiększa.
Leopold Staff odchodzi od cech formalnych i metrycznych oryginału, dzięki czemu tomik oferuje polskiemu czytelnikowi nie tak odległe kulturowo, a jednocześnie żywe treści. W „Posłowiu” do wydania z 1982 Mieczysław Jerzy Künstler zaznacza: „(…) Fletnia chińska ma wdzięk cennego bibelotu, urok porcelanowej figurki mandaryna (…)”. Wiersze te działają na wyobraźnię, przekazują kolory, dźwięki, żywe uczucia, zarówno radosne, jak i te tragiczne. Nie brakuje w nich pytań retorycznych czy zdań wykrzyknikowych. Na przykład wiersz pt. „Deszcz wiosenny” w przekładzie Leopolda Staffa (jak i w wersji francuskiej oraz po części w wersji niemieckiej) cechuje się bogactwem przymiotników i czasowników oraz zróżnicowaniem czasów gramatycznych (czego per se nie ma w oryginale, gdyż klasyczny język chiński nie posiadał gramatycznej wykładni czasu). Jest pełen ekspresji, emocji, humoru, jak i tych poważnych uczuć.