Uredinia i telia rozwijają się na pszenicy i perzu. Uredinia tworzą się głównie na górnej powierzchni liścia. Są elipsoidalne, do 1 µm długości, rdzawobrązowe, pyliste, zwykle częściowo pokryte popękanym naskórkiem. Często występuje na całym liściu, który staje się żółty lub brązowy. Kuliste lub elipsoidalne urediniospory mają rozmiary 22–30 × 18–23 µm i brązowo żółtawą ścianę o grubości 1,5–2,0 µm z kolcami oddalonymi od siebie o 2–3 µm. Pory rostkowe w liczbie (7–) 8–10, rozproszone. Telia powstają na spodniej stronie liścia, są jajowate lub wydłużone, do 1 mm długości, często połączone ze sobą w długie konglomeraty, czarne, trwale pokryte naskórkiem. Teliospory o kształcie od maczugowatego do nieregularnie elipsoidalnego, asymetrycznie zaokrąglone lub spłaszczone u góry, lekko zwężone przy ścianie poprzecznej, 33–45 × 15–21 µm. Ściana żółtawa, po bokach cienka, żółtobrązowa, u góry osiągająca grubość do 3–5 µm. Pory rostkowe niewyraźne. Trzonek żółtawy, z żółto-brązową, zgrubiałą do 2–4 µm ścianką u podstawy zarodników, trwały.