Analiza znalezionych szczątków potwierdziła wcześniejsze ustalenia W. Chmielowskiego i pozwoliła stwierdzić, że jaskinia okresowo zamieszkiwana była w chalkolicie (epoka miedzi), epoce brązu, we wczesnej epoce żelaza, w okresie rzymskim, podczas wędrówki ludów, a także w średniowieczu i czasach nowożytnych.
Osobno poddano analizie szczątki ludzkie – łącznie 257 fragmentów kości. Dominowały fragmenty pochodzące z kończyn dolnych i górnych. Nie pozwalają one na określenie płci. Oszacowano, że kości należały do co najmniej 18 ludzi w wieku od około 6 miesięcy do około 60 lat. Datowanie radiowęglowe dwóch zębów ludzkich ustaliło ich wiek na 4665 ± 35 BP i 4610 ± 30 BP.
W wyniku przebadania szczątków zwierzęcych znalezionych w warstwach badanych przez W. Chmielewskiego przedatowano znalezione przy nich narzędzia. Nowe datowanie wskazuje na 450–550 tys. BP, a zatem Homo heidelbergensis jako ich twórcę, co czyniłoby te szczątki najstarszymi w Polsce.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Ojcowskiego Parku Narodowego Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie małopolskim