Wierzchnia część ciała metalicznie brązowo-zielona, złoto-brązowa bądź zielona. Spód ciała w większości biały. Białe plamy za i pod okiem. Boki ciała cynamonowe (u samicy kolor ten jest bardziej intensywny). Samiec posiada na gardle kołnierz w kolorze magenta, a samica ma gardło białe z brązowymi prążkami. Ogon zaokrąglony, w czerwono-brązowe paski wraz z białymi końcówkami zewnętrznymi piór. Dziób krótki, matowo czarny.
Zasięg występowania i środowisko Poszczególne podgatunki zamieszkują: S. h. margarethae – północno-zachodni i zachodni Meksyk S. h. heloisa – północno-wschodni, środkowy i południowy Meksyk. Dwa okazy pozyskane w 1896 roku w Arizonie były jedynymi ptakami tego gatunku stwierdzonymi kiedykolwiek na terytorium USA, prawdopodobnie były to osobniki zabłąkane.
Rudaczek szarouchy zamieszkuje górskie lasy mgliste i wilgotne lasy sosnowo-dębowe, a także przyległe obszary krzewiaste. Spotykany w przedziale wysokości od 1500 do 3000 m n.p.m. Gatunek uznawany jest za osiadły, choć przypuszcza się, że może podejmować migracje wysokościowe w zależności od pory roku.