para rozwiodła się w 1945 roku. By zarobić na utrzymanie, w latach 1941–1944 Moralis skupił się na malowaniu portretów. W ograniczonej palecie barw i nieznacznej różnicy tonów między światłem i cieniem widać jego zainteresowanie spłaszczeniem formy i przestrzeni. Po wojnie jego poszukiwania struktury formy zaowocowały geometrycznymi kompozycjami. W 1947 roku zaczął wykładać na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach, a dziesięć lat później objął stanowisko profesora malarstwa, które piastował do lat 80. W 1949 roku został jednym z członków założycieli będącej pod wpływem École de Paris grupy artystycznej Armos, która dążyła do stworzenia nowoczesnego języka sztuki. Na przełomie lat 50. i 60. zaprojektował i wykonał linearną kompozycję antycznej procesji na ścianie hotelu Hilton w Atenach. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w 1959 roku. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, jego twórczość prezentowana była m.in. podczas Biennale w Wenecji (1958) czy Biennale Tkaniny w Lozannie (1965, 1972). W latach 70. zaczął malować monumentalne kompozycje nawiązujące do attyckich nagrobków. Motywem przewodnim jego prac były postaci kobiece oświetlone silnym frontalnym światłem, wpisane w geometryczną kompozycję.