W 1903 uczyły się tu 133 dziewczęta, a kadra liczyła 20 osób. W 1904 Raczkowska uzyskała koncesję na prowadzenie szkoły oraz obietnicę możliwości nauczania w niej po polsku. Dyrektorem został wówczas geograf Wacław Jezierski. W 1906 w szkole odbyło się spotkanie nauczycieli i nauczycielek z rodzicami uczennic. Głosy wybrzmiałe na spotkaniu podsumował Jezierski, który w czasopiśmie pedagogicznym „Nowe Tory” oraz w osobnej broszurze opublikował tekst Jak się powinny ubierać dziewczęta w wieku szkolnym?.
W 1907 dyrektorem szkoły został Kazimierz Kulwieć. W 1909 świętowano dziesięciolecie szkoły. Na dwuletnich kursach, na które wstęp miały uczennice z patentem szkół średnich, uczyło się wówczas 301 słuchaczek, a na otwartych kursach wieczornych, które uruchomiono w 1902, 106 słuchaczek. W szkole nauczali: języka polskiego – Roman Plenkiewicz, prawa – K. Dunin, nauk społecznych – Jan Kucharzewski (siostrzeniec Teodory Raczkowskiej) i Jan Dmochowski, nauk handlowych – E. Milewski, W. Rzeszotarski, W. Suchodolski, G. Wertheim, A. Bayer, G. Chwatczyński, przyrody – K. Kulwieć i J. Sosnowski, języków obcych i nauk ogólnokształcących – J. Domagalska, K. Jagmin, K. Karwowski, K. Woycicki, A. Fiedler, M. Szmidt, K. Sławiński, L. Ostaszewski, H. Hertz, J. Gumiński. Wcześniej w szkole pracowali: Stanisław Koszutski, S. Łaganowski, B.