Stosunki wodne na terenie Parku regulują dwa główne cieki, Biały i Czarny Czeremosz oraz ich dopływy, spośród których najważniejsze to Perkałab i Sarata. Na Białym i Czarnym Czeremoszu częściowo zachowały się klauzy – jazy pozwalające na spław drewna – w tym największa zachowana klauza Łostun
Na terenach górskich (pod lasami i halami) przeważają szare gleby leśne, miejscami z domieszką gleb torfowych i czarnoziemów na terenach krzewiastych i pod łąkami.
Flora Według stanu na 2010 rok 94% gruntów wchodzących w skład Parku pokrytych było lasami, łąki i pastwiska stanowiły 2,6%, grunty pod wodami – 0,3%, pozostałe 3,1%. Lasy to w większości bór oraz zarośla iglaste klasy Vaccinio-Piceetea. Dominuje świerk pospolity, niekiedy tworzący obszary monokulturowe. Powyżej górnej granicy lasu (w Górach Czywczyńskich przeciętnie 1590 m n.p.m.) występują zwarte zarośla kosodrzewiny uzupełniane w górnej części przez nieliczne olsze zielone i wierzby śląskie, w dolnej zaś przez pojedyncze świerki i jarzęby. Pospolicie występuje m.in. borówka czarna czy borówka brusznica, ale też podbiałek alpejski, trzcinnik owłosiony i wietlica alpejska.