Elizabeth Ann Smith Whitney (ur. 26 grudnia 1800 w Derby, zm. 15 lutego 1882 w Salt Lake City) – żona Newela K. Whitneya, jedna z postaci wczesnej historii ruchu świętych w dniach ostatnich (mormonów).
Życiorys Urodziła się w Derby w stanie Connecticut jako córka Gibsona Smitha i Polly Bradley. W 1819 przeniosła się do Ohio. 20 października 1822 w Kirtland poślubiła Newela K. Whitneya. Krótko później związała się z reformowanymi baptystami (późniejszymi Uczniami Chrystusa). Nie należała jednakże formalnie do żadnej denominacji, określała się mianem naturalnie religijnej. Chętnie eksperymentowała przy tym z różnymi grupami wyznaniowymi. Zetknęła się z niedawno zorganizowanym Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i ostatecznie została członkiem tej wspólnoty religijnej. Ochrzczona została w listopadzie 1830 przez misjonarzy wysłanych do pracy na Terytorium Indiańskim. 14 września 1835 otrzymała z rąk Josepha Smitha seniora swoje błogosławieństwo patriarchalne w częściowo wykończonej świątyni mormońskiej w Kirtland. Tuż po ceremonii zaczęła przemawiać w językach. Jej słowa zinterpretował obecny na miejscu Parley P. Pratt. Tak powstały tekst został zapisany następnie przez anonimowego skrybę. Złożył się w pieśń o Adam-ondi-Ahman, kluczowym miejscu w teologii świętych w dniach ostatnich.