W latach około 1876–1877 był nadzwyczajnym słuchaczem na dwuletnim kursie w Szkole Wojennej w Wiedniu•. W tym okresie, w listopadzie 1877 został awansowany na stopień kapitana 2 klasy w korpusie piechoty, strzelców i pionierów z dniem 1 listopada 1877•. Następnie od września 1878 do około 1879 był przydzielony z 80 pułku do Sztabu Generalnego, a stamtąd do komendy wojskowej w Hermannstadt na Siedmiogród, gdzie był oficerem w oddziale wojskowym. Od około 1879 ponownie służył w szeregach lwowskiego 80 pułku piechoty. W listopadzie 1880 otrzymał awans na kapitana 1 klasy z dniem 1 listopada 1877•. Nadal służył w 80 p.p., w 1880 przeniesionym do Višegradu, a od 1883 ponownie stacjonującego we Lwowie•••• i pozostawał tam do 1889. W sierpniu 1889 został przeniesiony z 80 pułku piechoty do 40 Galicyjskiego pułku piechoty w Rzeszowie. Następnie został awansowany na majora piechoty z dniem 1 listopada 1889•. Od tego czasu 40 p.p. pełnił funkcję komendanta 2 batalionu•••, a następnie od około 1893/1894 był komendantem powiatowej komendy uzupełnień. Został awansowany na podpułkownika piechoty z dniem 1 maja 1894. Od tego czasu 40 pułku garnizonował w Jarosławiu, aczkolwiek komenda rejonu uzupełnień pozostawała w Rzeszowie•, zaś Hipolit Podhorodecki był jej komendantem będąc najwyższym rangą polskim oficerem 40 pułku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hipolit Podhorodecki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.