Lód powstaje przede wszystkim z wody opadowej i roztopowej przenikającej przez szczeliny wapiennego płaskowyżu Dachsteinu. Po dostaniu się do wychłodzonych wnętrz zamarza, tworząc pokrywy lodowe, kolumny, nacieki i zamrożone wodospady.
W największych komorach grubość lodu sięga kilkunastu metrów. Badania geofizyczne wykazały w Tristandomie warstwę lodu o miąższości do około 15 m, natomiast w Parsifaldomie od około 2 do 6 m. Współczesne badania izotopowe wskazują, że część zachowanego lodu może mieć znacznie ponad tysiąc lat, a rozwój depozytów lodowych przebiegał etapami w ciągu ostatnich kilku tysięcy lat.
Udostępnienie turystyczne Pierwsze prace związane z budową trasy dla zwiedzających rozpoczęto krótko po odkryciach z 1910 roku. Regularne oprowadzanie turystów rozpoczęło się w 1913 roku, lecz zostało przerwane podczas I wojny światowej. W kolejnych latach system ścieżek i schodów rozbudowywano.
W 1928 roku w jaskini uruchomiono oświetlenie elektryczne. Było to przedsięwzięcie wyjątkowe jak na ówczesne warunki, ponieważ sama miejscowość Obertraun nie posiadała jeszcze powszechnego oświetlenia elektrycznego.
Po II wojnie światowej jaskinię ponownie otwarto dla turystów w 1946 roku.