thumb|Skocznie kompleksu Skalite Skalite im. Beskidzkich Olimpijczyków – kompleks trzech skoczni narciarskich w Szczyrku, zlokalizowany na północnym stoku szczytu Skalite, na wysokości 620 m n.p.m. Trybuny stałe posiadają 1472 miejsc siedzących.
W skład kompleksu wchodzą następujące obiekty: Skocznia Normalna – normalna skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym K95 i rozmiarze HS104 Skocznia Średnia – średnia skocznia narciarska o K70 i HS77 Skocznia Mała – mała skocznia narciarska o K40.
Historia Pierwsze zawody skoków narciarskich na Skalitem odbyły się 14 lutego 1937, a zorganizował je WKS Bielsko-Biała. Pierwotnie na obiekcie osiągano odległości do 40 m. Po zakończeniu II wojny światowej skocznię przebudowano przed 24. mistrzostwami Polski w 1949 r., umożliwiając oddawanie skoków o długości do 70 m. W 1952 r. rozegrano na niej pierwsze konkursy po 3-letniej przerwie. Pierwszym rekordzistą skoczni po modernizacji został w 1953 r. Antoni Wieczorek, lądując na 63,5 metrze (niedługo potem wynik ten poprawił o 4,5 m Aleksander Kowalski). W latach 1958–1989 najważniejszymi zawodami przeprowadzanymi na Skalitem był Puchar Beskidów, w którym brali udział skoczkowie z całego świata. Ponadto regularnie odbywały się na niej mistrzostwa Polski. W latach 70. XX w.