septentrionalis cheilocystydy są przeważnie pokryte nierównomiernie rozmieszczonymi, grubymi, często zakrzywionymi, prostymi lub rozgałęzionymi naroślami, a wiele cystyd jest w kształcie klepsydry, z równie szeroką częścią wierzchołkową i podstawą. U M. filopes cheilocystydy są przeważnie pokryte równomiernie rozmieszczonymi, cylindrycznymi, wąskimi naroślami, które nie mają kształtu klepsydry. Do oddzielenia tych dwóch gatunków można również użyć końcowych komórek kory trzonu. U M. septentrionalis pokryte są dość grubymi naroślami, natomiast u M. filopes pokryte są drobnymi i smukłymi naroślami. Ponadto odróżniają się zapachem; u M. filopes jest to zapach jodoformu, M. septentrionalis ostry, aromatyczny zapach pelargonii pachnącej.

Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie grzybówki czarniawej w Europie Północnej i Rosji. Władysław Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza liczne stanowiska, ale proponuje umieszczenie jej w czerwonej księdze gatunków rzadkich. W Norwegii jest pospolita.