Monaster Kazańskiej Ikony Matki Bożej (ros. Казанский Богородицкий монастырь) – prawosławny męski (pierwotnie żeński) klasztor w Kazaniu, w jurysdykcji eparchii kazańskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Powstał na miejscu, gdzie według prawosławnej tradycji w 1579 r. doszło do cudownego objawienia Kazańskiej Ikony Matki Bożej.
Historia Monaster został utworzony w 1579 r. na miejscu, gdzie w tym samym roku została odnaleziona Kazańska Ikona Matki Bożej i zaczął się rozwijać jej kult. Pierwszą posłusznicą w nowo powstałej żeńskiej wspólnocie została – jako siostra Marta – Matrona Onuczina, dziewczynka, która odnalazła ikonę. Początkowo mniszki żyły przy drewnianej cerkwi. W 1594 r., gdy metropolitą kazańskim był Hermogen, biskup szczególnie zaangażowany w rozwijanie kultu Kazańskiej Ikony Matki Bożej, na jej miejscu rozpoczęto, na mocy carskiego ukazu, budowę murowanej świątyni z ołtarzami Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego. W XVII w. przy wjeździe na teren klasztoru zbudowano sześciokondygnacyjną dzwonnicę.