albo trzykrotnie skracający długość trasy między Tbilisi a Erywaniem odcinek Iczewan – Hrazdan, zawierający 20 dużych mostów oraz tunele o łącznej długości 16 kilometrów (w tym ponad 8-kilometrowy Tunel Pambakski).
W 1973 roku kolej została odznaczona Orderem Rewolucji Październikowej.
Infrastruktura W 1990 roku: siedziba kolei znajdowała się w Tbilisi; długość eksploatowanych linii kolejowych wynosiła 2346 km; główne węzły komunikacyjne znajdowały się w Tbilisi, Giumri, Erywaniu, Samtredii i Chaszuri; kolej miała połączenie z torami tureckimi w Achurjanie.
Po likwidacji Po upadku Związku Radzieckiego infrastruktura przeszła w ręce trzech oddzielnych spółek: Sakartvelos Rkinigza (Gruzja), Koleje Południowokaukaskie (Armenia) i Azərbaycan Dəmir Yolları (Azerbejdżan); jednak konflikty regionalne wybuchłe w wyniku tego wydarzenia sparaliżowały ruch kolejowy na Zakaukaziu. Mimo upływu czasu i poprawy sytuacji tych państw, ruch kolejowy nie jest tak uporządkowany jak za czasów Związku Radzieckiego: kolej z Azerbejdżanu dojeżdża do Turcji, omijając terytorium Armenii, natomiast sama Armenia musi korzystać