Architektura DLX (wym. Deluxe) – architektura procesora typu RISC, zaprojektowana w latach 90. przez Johna Hennessy’ego oraz – głównych twórców architektur odpowiednio i . DLX jest 32-bitową, zmodyfikowaną i uproszczoną wersją architektury MIPS. Została stworzona głównie w celach dydaktycznych i jest wykorzystywana w ramach akademickich kursów architektury i organizacji komputerów, najczęściej z wykorzystaniem symulatorów, przedstawiających graficznie etapy potoku oraz interpretujących programy asemblerowe.
Format rozkazów W architekturze DLX wyróżnia się trzy formaty rozkazów: R-type, I-type oraz J-type. We wszystkich rozkazów musi zostać określony kod operacji, natomiast format pozostałej części rozkazu zależy od jego rodzaju.
Rozkazy typu R (ang. register) działają na trzech rejestrach: dwóch rejestrach źródłowych (rs1, rs2) oraz jednym rejestrze docelowym (rd): 500px|center
Rozkazy typu I (ang. immediate) określają dwa rejestry: jeden źródłowy (rs1) i jeden docelowy (rd) oraz 16-bitową wartość „natychmiastową”: 500px|center
Rozkazy typu J (ang.