Była właścicielką dwóch konstancińskich willi – „Leonówki” i „Białej”. W 1912 roku uruchomiła w „Leonówce” trzy pierwsze klasy nowej szkoły powszechnej z internatem. W 1929 roku, po jej śmierci, szkołę przejęły jej siostrzenice Maria i Jadwiga Domańskie i przekształciły ją w Gimnazjum Koedukacyjne Rozwojowe z internatem istniejące do 1936 roku.
Zmarła w Konstancinie 20 lutego 1929 roku. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 41-5-12).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 100, poz. 246 „za sumienną, owocną i długoletnią pracę na polu nauczania i wychowania dziewcząt w duchu narodowym”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Nauczyciele w zaborze rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie