Od 1951 był etatowym pracownikiem Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków. Od 1957 był starszym konserwatorem. Portretował konserwatorów przy pracy, malował prace portowe, rybaków, architekturę Gdańska, statki i wybrzeże morskie. Jedną z jego ulubionych modelek była jego siostra Anna, żona Eugeniusza Paukszty, osiadła w Poznaniu, do którego kilkakrotnie był delegowany służbowo, jako konserwator. Pracował tam przy odtwarzaniu sal: Królewskiej, Sądowej i Wielkiej Ratusza (1954–1960), a także wnętrz innych zabytkowych budynków. Przyczynił się do odbudowy Pałacu Działyńskich. Malował też portrety znaczących obywateli miasta. Z rodziną Pauksztów związała go wieloletnia przyjaźń.
Od 1971 do 1975 był głównym konserwatorem w Pracowniach Konserwacji Zabytków. Praca konserwatora była w tym (powojennym) okresie niezwykle wyczerpująca;