Fakt, że była kobietą pastorką przyciągał na jej kazania tłumy ciekawych.
Po powrocie do Wielkiej Brytanii była w latach 1911–1914 pastorką w Waverley Road Church i Small Heath Unitarian Chapel w Birmingham.
Po wybuchu I wojny światowej jako obywatelka Cesarstwa Niemieckiego została zmuszona do repatriacji do Niemiec. Początkowo pełniła funkcję pastorki Amerykańskiego Kościoła w Berlinie, jednocześnie rozpoczęła studia doktoranckie z germanistyki na Uniwersytecie w Tybindze, który obroniła już w 1917 roku. W 1918 roku objęła funkcję proboszcza małej, niezależnej parafii w Królewcu, a od 1923 roku w Tylży.
Jeszcze w 1918 roku wstąpiła do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), z ramienia której sprawowała funkcję miejskiej radnej w Królewcu do 1923 roku.
Jej działalność polityczna i religijna sprawiła, że była zdecydowaną przeciwniczką partii nazistowskiej. W 1934 rozwiązano wolne kościoły protestanckie w III Rzeszy i jej kariera jako duchownej dobiegła końca. Zwolniono ją wtedy także z funkcji wykładowcy angielskiego i pozostawała pod obserwacją gestapo.