thumb|Nagrobek Stefanii Chodkowskiej na cmentarzu Powązkowskim Stefania Chodkowska (ur. 4 sierpnia 1897 w Warszawie, zm. 16 września 1969 tamże) – polska lekarka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Bonifacego (1874–1938) i Ludwiki (1874–1948) Dütz. Ukończyła gimnazjum Zofii Kurmanowej. Studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1931 otrzymała stopień doktora wszech nauk lekarskich. Starszy asystent Zakładu Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego. Przez 6 lat (1933–1939) w zespole prof. Ludwika Paszkiewicza na Uniwersytecie Warszawskim opublikowała 71 prac, w tym 36 własnych.
Podczas oblężenia Warszawy w 1939 pracowała w zespole chirurgicznym Szpitala Wolskiego. W okresie okupacji niemieckiej wykładała na tajnych kompletach uniwersyteckich. W czasie powstania warszawskiego była lekarką w szpitaliku polowym. Po upadku powstanie opuściła Warszawę z ludnością cywilną.
Po wojnie była kierownikiem Oddziału Patologii Instytutu Gruźliczego Szpitala Wolskiego, Zakładu Anatomii Patologicznej Instytutu Gruźlicy w Warszawie, Szpitala w Tworkach. Profesor Akademii Medycznej. 13 stycznia 1955 została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia.. W 1967 przeszła na emeryturę.