Maria Jadwiga Prokopowicz-Wierzbowska (ur. 7 grudnia 1894 we Lwowie, zm. 26 lutego 1964 we Wrocławiu) – polska lekarka, profesor nauk medycznych, pediatra, specjalista z zakresu nefrologii i hematologii dziecięcej, pracownik naukowy Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Życiorys W latach 1913–1919 odbyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Po krótkim okresie pracy w szpitalu zakaźnym Wojska Polskiego, w 1921 roku podjęła zatrudnienie w Klinice Pediatrycznej w Warszawie, gdzie pracowała do 1934 rokuhttps://dbc.wroc.pl/Content/1789/PDF/Dzielo%2030%20Nauki%20medyczne.pdf. W latach 1934–1946 była ordynatorem, a następnie dyrektorem Domu Matki i Dziecka im. ks. Boduena w Warszawie. W trakcie wojny w domu tym schronienie znalazło wiele dzieci żydowskich. Oprócz tego prof. Wierzbowska w trakcie okupacji przechowywała w swoim mieszkaniu Ludwika i Hannę Hirszfeldów, a także inne osoby.

W 1946 wyjechała do Wrocławia, gdzie objęła stanowisko starszego asystenta, a następnie adiunkta w I Klinice Pediatrii. W 1950 została kierownikiem nowo powstałej II Katedry i Kliniki Pediatrii Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu. W tym samym roku została mianowana zastępcą profesora.