thumb|Grób Antoniego Feliksa Barcińskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Antoni Feliks Barciński (ur. 26 czerwca 1803 w Lublinie, zm. 9 maja 1878 w Warszawie) – polski matematyk, ekonomista, urzędnik państwowy, nauczyciel.
Życiorys Urodził się w Lublinie w rodzinie Walentego, mieszczanina lubelskiego pochodzącego z Radomia i żony jego Małgorzaty z d. Morawskiej. W 1823 z wyróżnieniem ukończył szkołę wojewódzką w Lublinie i podjął studia na Wydziale Filozoficznym Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Utrzymywał się z korepetycji oraz był guwernerem na pensji prowadzonej przez małżeństwo Chopinów. Prowadził zajęcia z geometrii analitycznej i algebry w Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego.
W 1827 został wybrany jako kandydat na stanowisko profesora buchalterii, rachunkowości i korespondencji handlowej planowanego Instytutu Politechnicznego. Na koszt rządu został wysłany na studia do Paryża oraz w podróż naukową do Anglii, Francji, Niemczech, Włoch i Szwajcarii. Po czterech latach powrócił do Warszawy gdzie z powodu powstania listopadowego nie doszło do powstania Instytutu. Rozpoczął pracę w Banku Polskim i do 1841 wykładał matematykę wyższą w Gimnazjum Wojewódzkim powstałym w miejsce Liceum Warszawskiego.