Dżennet Dżabagi-Skibniewska (ur. 8 kwietnia 1915 w Petersburgu, zm. 17 maja 1992 w Groznym) – polska Tatarka, żołnierz i dziennikarka.

Życiorys 240px|thumb|Symboliczny grób Dżennet Dżabagi-Skibniewskiej na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie Ojciec Wassan-Girej Dżabagijew był synem ostatniego władcy Inguszetti. Ukończył Politechnikę w Rydze i w Jenie. Pracował jako inżynier agronom w Ministerstwie Rolnictwa Rosji. Matka Helena Hanum była córką notariusza z Wołkowyska Lucjana Bajraszewskiego. Ukończyła romanistykę na Uniwersytecie w Petersburgu. Ojciec jako przewodniczący parlamentu Republiki Górskiej Północnego Kaukazu brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu. Po zajęciu Kaukazu przez bolszewików sprowadził rodzinę do Paryża. Zdecydowali się zamieszkać w ojczyźnie matki w Polsce. Dżennet ukończyła Gimnazjum im. Emilii Plater w Warszawie, a potem studiowała w Instytucie Wschodnim i Szkole Muzycznej. Była też instruktorką Przysposobienia Wojskowego Kobiet, a po ukończeniu kursu w Garczynie na dłużej związała się z tą organizacją. W 1936 roku wyszła za mąż za oficera marynarki handlowej Jana Skibniewskiego i zamieszkała w Gdyni. Pełniła funkcję adiutantki Komendy Okręgu Nadmorskiego PWK w Gdyni. 1 września została zmobilizowana w stopniu porucznika.