W 1992 roku prezydent Dżochar Dudajew zaprosił ją do Czeczenii. Ponownie wróciła w ojczyste strony w 1992 roku razem z ekipą filmową, która kręciła film Bazrach, czyli sen o wolnym kamieniu. Tam zmarła 17 maja i została pochowana w Groznym. Podczas walk 1994–1996 grób został zniszczony. Symboliczny znajduje się na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie.

Z pierwszym mężem miała syna Aleksandra. Drugim mężem był Marian Wofram. Mieli dwie córki: Krystynę i Danutę.

Odznaczenia Medal Zwycięstwa i Wolności Krzyż Kampanii Wrześniowej Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Krzyż Walecznych

Upamiętnienie Teresa Zaniewska Dżennet znaczy raj Białystok 2002 Teresa Zaniewska Wierzę w kismet 2010 1992: film Waldemara Karwata Bazrach, czyli sen o wolnym kamieniu W 2012 roku Stowarzyszenie Jedności Muzułmańskiej opublikowało jej korespondencję z Maciejem Musą Konopackim Dżennet do Macieja.

Przypisy

Kategoria:Polacy pochodzenia tatarskiego Kategoria:Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Ludzie związani z Gdynią Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1992