Od 1964 należała do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, a od 1966 do Gewerkschaft Erziehung und Wissenschaft. W latach 1966–1969 zasiadała w landtagu Nadrenii Północnej-Westfalii, a w latach 1969–1980 w Bundestagu VI, VII i VIII kadencji. Od 1969 do 1972 była parlamentarnym sekretarzem stanu w Urzędzie Kanclerza Federalnego. Od grudnia 1972 do grudnia 1976 zajmowała stanowisko ministra ds. młodzieży, rodziny i zdrowia w gabinetach Willy’ego Brandta i Helmuta Schmidta. W 1979 i 1984 wybierano ją do Parlamentu Europejskiego. Przystąpiła do frakcji socjalistycznej, kierowała Komisją ds. Rozwoju i Współpracy. W 1989 nie ubiegała się o wybór na kolejną kadencję.

Życie prywatne W 1954 jej mężem został prawnik Ernst Günter Focke (zm. 1961).

Odznaczenia Odznaczona Wielkim Krzyżem Zasługi (1972) i Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą (1974) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec oraz Orderem Zasługi Nadrenii Północnej-Westfalii (1993).

Przypisy