Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskie13 Dywizja Piechotygen. Jan Romer Front Wołyński⇒ 44 pułk piechotymjr Antoni Szylling 13 Dywizja Piechoty→ I/44 pułku piechotyGW por. Późniaka― 2/44 pułku piechotypor. Antoni Kowalczyk― 3/44 pułku piechoty ⇒ 1 szwadron strzelców konnych → III/44 pułku piechotykpt. Bronisław Prugar-KetlingGW kpt. Prugara→ bateria artylerii Armia Czerwona44 Dywizja StrzelcówIwan Dubowoj 12 Armia⇒ 395 pułk strzelców
Wypady na Romanów 8 listopada 1919 44 pułk Strzelców Kresowych przeszedł z Annopola i zajął pozycje obronne w rejonie Sławuty nad Chomorą. Tu, w myśl umowy polsko-ukraińskiej, rozbroił wojska ukraińskie, a sam zwalniał ochotników amerykańskich i przyjmował rekrutów. Przed jego frontem pojawiły się wojska sowieckie. W grudniu 1919 dowództwo sowieckie zaplanowało uderzenie na Miropol i w tym celu w Romanowie zaczęto koncentrować 395 pułk strzelców z 44 DS. Polski wywiad właściwie określił siły i zamiary przeciwnika (siły 395 pułku strzelców oceniono na około 500 „bagentów”), a polskie dowództwo postanowiło uprzedzić sowieckie działania. Do wykonania wypadu wyznaczony został I batalion 44 pułku Strzelców Kresowych wzmocniony szwadronem kawalerii i pociąg pancerny „Postrach”.